Rust zacht Meneer Werkman….

jandrenthGisteren kreeg ik het nieuws te horen dat mijn oud Nederlands leraar en rector van het Werkman College in Groningen woensdag is overleden op 68 jarige leeftijd. Allereerst wil ik de familie en met name Liza Drenth heel veel sterkte wensen met dit verlies. Meneer Drenth was voor mij een belangrijke man in mijn jeugd. Als puber was ik geen gemakkelijke jongen, maar daar maalde Meneer Drenth niet om. Hij heeft mij altijd met respect behandeld en behandelde iedereen alsof het zijn eigen kind was. Respectvol en liefdevol. Hij vroeg altijd op de gang hoe het met me ging of ik het nog wel aankon en dergelijke. Nooit te beroerd om een praatje te maken, ook buiten school niet.

Meneer Drenth zat altijd naast de kantine in een klein kantoortje, trapje omhoog aan de rechterkant. Omdat ik een lastige puber was wist ik maar al te goed waar zijn kantoortje zat. Vaak genoeg mocht ik een bezoekje brengen bij Meneer Drenth. En als ik dan aanklopte wist hij bijna vrijwel meteen wie er achter de deur stond. Dan kwam je binnen en vroeg hij mij wat ik nu weer op zijn kantoor moest. Dan zei ik dat ik uit de klas was gestuurd en dat ik me moest melden. Vaak vroeg hij niet eens wat ik gedaan had, maar gaf me geld. Het geld moest ik gebruiken om een pakje sigaren voor hem te halen bij de sigarettenwinkel om de hoek. Dit deed ik natuurlijk veel liever dan het schoolplein aanvegen of iets anders.

Later vroeg ik mij af of hij dit bij alle kinderen deed, als dat het geval was geweest dan moet hij een enorme verzameling sigaren hebben gehad. Dit zal ik nooit van hem vergeten, dit is ook een anekdote die ik het meest gebruik over Meneer Drenth en het Werkmancollege. Zijn dochter zat destijds ook op het Werkmancollege, met Liza kon ik het erg goed vinden. Iedereen eigenlijk wel. Liza was net als haar vader erg makkelijk in de omgang en had veel humor. Als ik aan dit trieste bericht denk, denk ik gelijk ook aan haar.

Ik heb de familie Drenth (Marion, Liza en Jan natuurlijk) voor het laatst in 2006 gezien tijdens de reünie en afscheid van Meneer Drenth. Hoewel het al meer dan 14 jaar geleden was, herkende hij mij meteen en vroeg zoals altijd hoe het met me ging. Later op die avond vroeg hij me nog of ik een pakje sigaren wilde halen, dit was een grap van hem. Zijn dochter heb ik toen ook voor het laatst gezien, ze had een Engels accent gekregen omdat ze op dat moment in Engeland woonde. Ik weet niet of ze er nog woont of inmiddels weer ergens anders. Ik weet één ding wel, tot op de dag van vandaag heb ik nog steeds enorme spijt dat ik het Werkmancollege niet heb afgemaakt, mede door mijn goede band met Meneer Drenth.

Bedankt Meneer Drenth en rust zacht …….

Advertenties

3 Reacties op “Rust zacht Meneer Werkman….

  1. Wat een prachtig bericht en heel herkenbaar. Ook ik was vaste klant bij meneer Drenth in mijn schooljaren. Ik mocht nog al eens stempels en andere dingen ophalen ergens uit de stad ipv een straf te doen. Jammer dat hij is overleden. Ik had hem graag nog een keer willen zien…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s